Tags

Related Posts

Share This

Bende Kal

Bende Kal

Karakter
İsa
Lale
Komşu

Sahne
Bir kadın,  sahnede silindir şeklindeki çantalarla çevrili bir bavulun üstünde oturuyor.

Komşu: Komşu merhaba! Ne yapıyorsun?

Lale: Sadece düşünüyorum.

Komşu: Düşünüyor musun? Kaldırımın ortasında mı? Her zaman tuhaf biriydin. (Ona bir çanta verir, Lale düşünmeden alır. Sahneden gider)

Lale: Tuhaf mı? (Durak zamanı) Harika ya! Tüm komşular tuhaf  olduğumu mu düşünüyor? (İsa girer)

İsa: Selam Lale. Nasılsın?

Lale: (Depresif bir şekilde)  Ahh, Merhaba İsa. Ben iyiyim.

İsa: Gerçekten mi? İlk tanıştığımızdan beri seni bu kadar valizlerle görmedim! (İsa’yı görmezden gelir) Tamam madem konuşmak istemiyorsun. (Gider)

Lale: Dur, bekle! (Eşyalarını büyük çaba harcayarak toplar ve onun peşinden gitmeyi dener)

İsa: Lale, ne yapıyorsun? Tanıştığımız gün sana ne söylediğimi hatırlıyor musun? 

Lale:  Ey bütün yorgunlar ve yükü ağır olanlar bana gelin ben size rahat veririm” dedin.

İsa: Kesinlikle! Bütün yüklerini alırım. Ne oldu?

Lale: Hiçbir şey, sadece… yani, hayat zor!

İsa: Eğer birisi sana kolay olacağını söylediyse, yalan söylüyormuş

Lale: Ama sen bol yaşam sözü verdin!

İsa: Bol bir yaşam, kolay bir yaşam demek değil. Kolay olması iyi olduğu anlamına gelmez.

Sayfa: 1 2 3