Tags

Related Posts

Share This

Birinciler Sonuncu Olacak

Birinciler Sonuncu Olacak

Karakterler:
Kapıcı
Mete
Erkek

Sahne: Girişin yanında nöbet tutan bir kapıcı durmaktadır. Elinde ”Tanrı’nın Egemenliği’ne hoşgeldiniz!” yazılı bir yazı vardır. Girişe bastonlu bir erkek yürümektedir.


Kapıcı: (Erkeğe...) Merhaba!

Erkek: Merhaba.

Kapıcı: Tanrı’nın egemenliğine hoşgeldin!

Erkek: Hoşbulduk.

Kapıcı: Nasılsınız? (Bu arada, Mete, erkeğin yere düşmesine neden olucak şekilde onu iterek geçer.) Efendi, iyi misiniz? (Ona yardımcı olur)

Erkek: Ben iyiyim. Girişte yürürken beni itti ve yere düştüm!

Kapıcı: Gördüm! (Mete’ye) Hoşgeldin, ama sanırsam önünde biri vardı.

Mete: Yok yani, kabalık etmek istemem ama beklemenin çok da mantıklı olduğunu düşünmedim. Özellikle onun için.

Kapıcı: “Özellikle onun için” mi? (erkeğe) Kursura bakmayın, efendi. Bir saniye. Otur.

Mete: Girişin nerde olduğunu bilebilir, ama bu onu bizden biri yapmaz ki.

Kapıcı: Hee. Peki elinde ne var? (Bir eli açık, diğer elini sıkı bir şekilde kapalı tutmaktadır.)

Mete: Biraz prestij sahibi oldum da, ayıptır söylemesi. Toplum arasında biraz saygı kazandım.

Kapıcı: Başka?

Mete: Ne başka?

Kapıcı: Acı da var. O saygı peşinden koşarken arkanda incittiğin insanlar da bıraktın.

Mete: E mecbur kaldım.

Attachments

Sayfa: 1 2