Tags

Related Posts

Share This

Esenlik

Can: Hayır…sadece sessizliği dinleyelim demek istedim. Bırakalım Kutsal Ruh bize unuttuğumuz gerçekleri hatırlatsın, böylece Tanrı’nın verdiği esenliğe yeniden sahip olabilelim.

Hepsi gözlerini kapatır ve sessizlikte bekler. Birkaç dakika sonra…

Demet: Ben Babamın elini tutmak için yaratıldım, O’nun elini tutarak bu hayatın zorluklarından geçmek için…

Can: Ne dedin?

Demet: Benim Göksel Babam …O elimi asla bırakmaz. O benden ve bu zor durumdan çok çok daha büyük… Artık onu çekiştirip durmuyorum. Elinin elimi sarmasından gayet memnunum.

Demet’e bakar, oldukça şaşırmıştır.

Demet: (Gözleri hala kapalıdır) Teşekkürler Göksel Baba. Şimdi kendimi çok daha iyi hissediyorum! (Gözleri aç ve Eliz’e bak)  Ya sen Eliz sen ne duyuyorsun?

Eliz: Ben Meryem’im! … İsa’nın ayaklarının dibinde oturuyorum. I hear him saying that it’s okay. Gerekli olan tek şeyin bu olduğunu ve benden alınmayacağını söylüyor bana…O’na bakıyorum. Bana gülümsediğini görebiliyorum! (Eliz gözlerini ilk kez açar ve üçü de birbirine bakarak gülmeye başlar

Can: Duydunuz? İşçileri isteyip istemediğinizi soran biz iyiyiz!

Demet: (Cevap verir…) Sorun yok! Biz iyiyiz burada! (Can, Eliz’e) Beklerken, biraz ilahi söylemek ister misiniz?

Birbirlerine bakar ve gülümserler.

 

 

Attachments

Sayfa: 1 2 3