İmmanuel Oca07

Tags

Related Posts

Share This

İmmanuel

Dekor: Yıldızbilimci (pahalı giysiler giymiş) ve Çoban (eski püskü giysiler giymiş) sahnenin arka solunda ve arka sağında durmakta. Meryem aralarında ön orta kısımda, elinde bebekle oturmakta. Piyes boyunca konuşmaz.

Yıldızbilimci: Hayatım boyunca ne denesem başarılı olmuşum. Tabi iyi bi aileye doğmam ve en iyi eğitimi almış olmam buna katkıda bulunmuştur elbet. Sonunda bilim adamı ve yıldızbilimci olarak saygınlık kazandım. Kişisel hayatımdan bahsedicek olursak, sevdiğim kadınla evlendim ve yakışıklı bi oğlumuz oldu. Yani anlicağınız, şu hayatta durumu benden iyi olan yoktu.

Çoban: Doğduğum andan beri kaderim çizilmişti. Babam da çobandı, dedem de. Küçüklüğümden beri ben de kırda çayırdaydım. Kırsalda düşünmekten başka yapçak pek bi şey yoktur. Bazen Tanrı hakkında düşünürdüm. Belli ki bütün bu düzeni o yaratmış ama onun dışında… yani beni düşünmediği kesindi. Tek emin olduğum buydu.

Yıldızbilimci: Kendimden emindim. Tanrı’yı pek düşünmezdim. Zaten Tanrı’nın varlığı yokluğu günlük hayatımı etkilemezdi, bu yüzden çok da önemli değildi benim için. Ben hayatımı gayet güzel yürüten, mantık çerçevesinde düşünen biriydim. Daha düşüncek ne vardı ki? Her şey kontrolüm altındaydı, hiç bi sıkıntım da yoktu.

Çoban: Yapmam gerekeni biliyodum ve sadece onu yapmaya bakardım. Ama işin doğrusu çok dertliydim. Başka birisi olmanın hayalini kurardım bazen — dünyayı gezip harika şeyler yapardım belki… Önümdekini düşünmemek için hayallerim bana bi kaçış yolu oldu. Ama bi süre sonra anladım ki o hayalleri unutmam lazım. Gerçekleşmeleri imkansızdı. Hayallerim bile bana acı verir oldu.

Yıldızbilimci: Sonra sevgili karım hastalanıp vefat etti. Oğlumla ilişkim de zayıfladı, ikimiz de çok acı çektik. O hayatını mahvedicek kararlar verirken, ben ne kadar yol göstersem o da kadar direniyodu. Onu yalnız bırakmamı istediğini belli etti. Ama yüreğim onunkiyle o kadar içiçeydi ki… Nasıl yalnız bırakabilirdim?

Çoban: Hayatım boyunca tek bi kızı sevdim. Eninde sonunda evleniriz diye düşünmüştüm. Ama bu da imkansızmış. Ailesi beni çobanım diye istemedi. Beni tanıyolardı, iyi biri olduğumu da biliyolardı ama onlar için önemsizdi bunlar. Sonra anladım hayattaki yerimi. Niye bazıları hayata önden başlar da bazıları geriden başlar?

Yıldızbilimci: Hayatta gerçekten önemli olan şeylere gelince aslında herşeyin kontrolüm altında olmadığını anlamaya başladım.

Çoban: Hayatta önemli olan şeylere gelince çaresizdim.

Yıldızbilimci: Benim kontrolüm altında değilse hayat, kontrolü altında olan bi tanrı var mıydı?

Çoban: Nasıl bi tanrıdır ki bu, hayat bu kadar berbat bi şeydir?

Attachments

Sayfa: 1 2 3