Tags

Related Posts

Share This

Karanlıktan

Karanlık’tan

Karakterler

Arın                 Javan
Lale                 Tubal
Sezgin             Levent
Selin                Abla

 

Sahne: Sahnenin ortasında bir sandalye, arkasında ise ikisi sağda ikisi solda olmak üzere dört sandalye var. Sahnenin arkasında ayakta duran bir manken var (Abla). Final sahnesinde tıpkı manken gibi giyinmiş bir aktör o olarak sahneye gelene kadar diğer karakterler mankenle konuşurlar.

Bölüm 1

Işıklar yanar. Sezai oturmuş, gazete okuyordur. Lale sol taraftan sahneye gelir, mankenin yanından geçerken (Abla) durup onunla konuşmaya başlar.

Lale: (Abla’ya) Komşu abla! Öyle bir gün geçirdim ki! Pazara gitmek sanki savaşa gitmek gibi. (Kocasını görür) İşte kocam da burada oturmuş gazetesini okuyor. Ah, onu böyle görmek nasıl da rahatlatıcı!

Sezgin: Seni duyabiliyorum.

Lale: (Abla’ya) Neyse olanları sonra anlatırım. Seni nerede bulabileceğimi biliyorum! (Kocasına) Dışarısı savaş alanı gibi; bittim tükendim.

Sezgin: (Başını kaldırmadan) Gelmeni bekliyordum. Benim de haberlerim var.

Lale: Pazardaki hırsızlarla başa çıkmaya çalışıyordum. Sana bir şey söyleyeyim mi, her gün giderek daha da kötüleşiyor. Edom’un o açgözlü oğulları dün bana bir deri bir kemik, pörsümüş, kemikleri çıkmış küçücük bir tavuğun butunu ve kanadını satmaya çalıştı

Sezgin: Dur, söyleme. Almadın değil mi?

Lale: Almadım tabi. Aptal değilim! Bugün başka bir tezgahta onların tavuğunun iki katı ağırlıktakini aynı fiyata aldım.

Sezgin: Birinci pazarcıya gidip gösterseydin.

Lale: Ben de öyle yaptım.

Sezgin: Tabii ki!

Attachments

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19